Sunday, June 27, 2010

ഒരു നാള്‍ വരും....

അങ്ങിനെ നീലക്കുപ്പായക്കാര്‍ നിലയില്ലാക്കയത്തില്‍ മുങ്ങി. ലോകകപ്പ്‌ രണ്ടാം ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോള്‍ പ്രസിദ്ധരായ നീലക്കുപ്പായക്കാര്‍ ഇറ്റലിയും ഫ്രാന്‍സും പുറത്ത്. കഴിഞ്ഞ ലോകകപ്പ്‌ ഫൈനലിലെ തല കൊണ്ടുള്ള ഇടിയോര്‍ത്തു സിദാനും മാറ്റൊരസിയും ഇപ്പോള്‍ ചിരിക്കുന്നുണ്ടാകും. ഇക്കൊല്ലം ഫൈനലും വേണ്ട... ഇടിയും വേണ്ട..... അതിനു മുന്നേ എല്ലാം ശുഭം.

ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് നായകനില്‍ നിന്നും വില്ലനിലേക്ക് രൂപം മാറി സിദാന്‍. സ്വന്തം പെങ്ങളെയും ഭാര്യയെയും അസഭ്യം പറയുന്ന വില്ലനെ ഇടിച്ചു നിലം പരിശാക്കുന്ന, മലയാളത്തിലെ എടുത്താല്‍ പൊന്താതത്ര മസ്സിലുകള്‍ ശരീരത്തിലുള്ള, നായകന്മാര്‍ക്കുവേണ്ടി കയ്യടിക്കുന്ന മലയാളികള്‍ ആരും സിദാന് വേണ്ടി കയ്യടിച്ചില്ല. ടി വി ക്ക് മുന്നിലിരുന്നു കണ്ണീരൊഴുക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീകളും സിദാനു വേണ്ടി അത് ചെയ്തില്ല. ഒരൊറ്റ നിമിഷം... ബുദ്ധിക്കു പകരം വികാരം പ്രവര്‍ത്തിച്ചപ്പോള്‍.... തലച്ചോറിനു പകരം ഹൃദയം മന്ത്രിച്ചപ്പോള്‍..... ഒന്നോര്‍ത്തു നോക്കൂ..... നമ്മളും അത് തന്നെ ചെയ്യുമായിരുന്നില്ലേ....?

കാണുന്ന മുക്കിലും മൂലയിലുമെല്ലാം മെസ്സിയുടെയും റൊണാള്ഡോയുടെയും മറ്റും ചിത്രങ്ങളും വിദേശ രാജ്യങ്ങളുടെ കൊടികളും കാണുന്നതിനിടയില്‍ നെല്ലുവായില്‍ കണ്ട ഒരു ഫ്ലക്സിലെ വാചകം ഇങ്ങനെ...
"ഒരു നാള്‍ വരും ... അന്ന് കളിക്കളത്തില്‍ കാണാം..." അതിനോട് ചേര്‍ന്ന് ബൂട്ടിയയുടെയും വിജയന്റെയും ചിത്രങ്ങള്‍. കൂടെ ഇന്ത്യയുടെ പതാകയും.

Thursday, June 17, 2010

കേരളയാത്ര

ഒരു കേരളയാത്ര എന്‍റെയും ആഗ്രഹമായിരുന്നു. കേരളയാത്ര എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ നമ്മുടെ പല രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളും നടത്തുന്ന പോലൊരു യാത്ര. കേരളത്തിന്‍റെ തെക്കു നിന്നും വടക്കോട്ടൊരു യാത്ര. (ഭാവിയില്‍ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവാകുകയാനെങ്കില്‍ ഒരു പരിചയമൊക്കെ വേണ്ടെ.....?!) രണ്ടുദിവസം മുന്‍പു ആരുടേയൊക്കെയോ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു അതു ഞാന്‍ സാധിച്ചു. സാധാരണ മഞ്ചേശ്വരത്ത്നിന്നും പാറശാല വരെയാണ് എല്ലാവരും യാത്ര നടത്തുന്നത്. ആര്‍ക്കും ഇതുവരെ പാറശാലയില്‍ നിന്നും മഞ്ചേശ്വരം വരെ ഒരു യാത്ര നടത്താന്‍ തോന്നിയിട്ടില്ല. അതെന്താണാവോ....?

ഹാ, അതൊക്കെ പോട്ടെ, എന്‍റെ യാത്ര ഇങ്ങു നീലേശ്വരത്ത് നിന്നും അങ്ങു നന്തന്‍കോട്‌ വരെയായിരുന്നു. അതും "തീവണ്ടിയില്‍". തീവണ്ടിയില്‍ ഇപ്പോള്‍ തീയും പുകയുമോന്നുമില്ലെങ്കിലും നമുക്കു ആ വൈദ്യുതിയില്‍ ഓടുന്ന വണ്ടിയെ "തീവണ്ടി" എന്നു തന്നെ വിളിക്കാം. എന്നാലും സമ്മതിക്കണം.... ഈ പിണറായി വിജയനെയും, രമേശ്‌ ചെന്നിത്തലയെയും, സി കെ പത്മനാഭനെയും, കെ മുരളിധരന്‍ തുടങ്ങിയവരെയും. യാത്രയും അതിന്റെ കൂടെ പ്രസംഗവും.... എന്‍റെ ദൈവമേ...? ഇവര്‍ക്കിത് എങ്ങിനെ പറ്റുന്നു...?

എന്തായാലും യാത്ര ഒരുഗ്രന്‍ സംഭവം തന്നെയായിരുന്നു. കേരളത്തിന്‍റെ സൗന്ദര്യവും പച്ചപ്പും എത്ര കണ്ടാലും മതി വരാത്ത പോലെ. മഴക്കാലം കേരളത്തെ കൂടുതല്‍ സുന്ദരിയാക്കിയത് പോലെ. തിരുവനന്തപുരത്തെ തിരക്കേറിയ ഭരണ സിരാകേന്ദ്രങ്ങളും പഴമ വിളിച്ചോതുന്ന കെട്ടിടങ്ങളും. ബ്രിട്ടീഷ്‌ ശൈലിയിലുള്ള റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്നും വി എസ് എസ് സി യും തൂമ്പയും കടന്നു കൊല്ലത്തേക്ക്. പെരുമണ്‍ ദുരന്തം ഹൃദയത്തില്‍ പേറുന്ന അഷ്ടമുടിക്കായലിന് മുകളിലൂടെ കായലുകളുടെയും കെട്ടുവള്ളങ്ങളുടെയും നാടായ ആലപ്പുഴയിലേക്ക്. ഞാന്‍ ഇരിപ്പിടം വിട്ടു വാതിലിനടുത്തു സ്ഥലം പിടിച്ചു. കിഴക്കിന്റെ വെനീസായ ആലപ്പുഴയില്‍ കാത്തിരുന്നതു സുന്ദരമായ ദ്രിശ്യങ്ങളായിരുന്നു. ചുറ്റുഭാഗവും വെള്ളത്താല്‍ മൂടപെട്ട വീടുകള്‍. വീടുകളിലേക്കു തോണിയും തുഴഞ്ഞു പോകുന്ന ആളുകള്‍. പാതി മുങ്ങി നടന്നു പോകുന്ന നാല്‍ക്കാലികള്‍. റെയില്‍വേ അതിര്‍ത്തി ഇട്ട ഇരുമ്പിന്റെ തൂണുകളില്‍ വെള്ളത്തിലേക്ക്‌ നോക്കിയിരിക്കുന്ന പൊന്മാന്‍. തങ്ങളുടെ തപസ്സു ഇപ്പോഴും തുടരുന്ന നീണ്ട തലയുള്ള കൊക്കുകള്‍. നെടുകെയും കുറുകെയും നീളുന്ന ചെറിയ തോടുകള്‍. താഴെ വെള്ളത്തിലും ഒരു ആകാശത്തിന്റെ പ്രതീതി. നാവില്‍ പാല്‍ പായസത്തിന്റെ മധുരം കൊണ്ടുവരുന്ന അമ്പലപ്പുഴയും കര്‍ഷക സമരത്തിന്റെ ചരിത്രം പേറുന്ന പുന്നപ്രയും വയലാറും ഒരു ജന്മം കൊണ്ടു ധന്യമായ തകഴിയും കുട്ടനാടന്‍ കായലും പിന്നിട്ടു അറബികടലിന്റെ റാണിയുടെ മടിത്തട്ടിലേക്ക്. ദൂരെ നിന്നും കാണാവുന്ന തലയെടുപ്പുള്ള കെട്ടിടങ്ങള്‍. ദൂരെ വെല്ലിംഗ്ടോന്‍ ദ്വീപ്‌. ക്രെയിനുകളും കപ്പലുകളും സ്വാഗതമോതുന്ന കൊച്ചിന്‍ തുറമുഖം. വെള്ളത്തില്‍ പൊങ്ങി കിടക്കുന്ന ചെറിയ ചെടികള്‍. സന്തോഷമേകുന്ന കാഴ്ചകള്‍. വേഗത്തില്‍ വളരുന്ന കേരളത്തിന്‍റെ മഹാനഗരം. അവിടെ നിന്നും പെരിയാര്‍ കടന്നു നെടുംപശേരിയിലെത്തുംപോള്‍ തലയ്ക്കു മുകളിലൂടെ പറന്നു പൊന്തുന്ന വിമാനങ്ങള്‍. തൃശ്ശൂരിലെ പാടങ്ങളിലെ സ്ഥിരം കാഴ്ചയായ ഇഷ്ടിക കളങ്ങള്‍. ശക്തന്‍ തമ്പുരാന്റെ സ്വന്തം സ്ഥലവും, ചെറുതുരുത്തിയിലെ കേരള കലാമണ്ടലവും പിന്നിടുമ്പോള്‍ ദൂരെ പാലക്കാടന്‍ കുന്നുകളുടെ വിദൂര ദ്രിശ്യങ്ങള്‍. അപൂര്‍വമായി കാണുന്ന നിളയുടെ ജല സമൃദ്ധി. ഭാരതപുഴ കടന്നു കുറച്ചു ദൂരം സമാന്തരമായി സഞ്ചരിച്ചു മലപ്പുറത്തിന്റെ മണ്ണിലേക്ക്. വെള്ളം നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന പാടത്തു ചാറ്റല്‍ മഴയിലും പന്ത് തട്ടുന്നവര്‍. മലപ്പുരത്തിന്റെത് മാത്രമായ ഫുട്ബോള്‍ ഭ്രാന്ത്. കടലുണ്ടി പുഴയും ബേപ്പൂര്‍ പുഴയും കടന്നു കോഴിക്കോട്ടെത്തുമ്പോള്‍ ഹല്‍വ യുടെ വിശേഷങ്ങളുമായി ഓടിയെത്തുന്ന കച്ചവടക്കാര്‍. പിന്നെ കാപ്പാടും കൊയിലാണ്ടിയും കുറ്റിയാടി പുഴയും കടന്നു, തിരയടിക്കുന്ന കടലിന്റെ തീരത്തുകൂടി വടകരയിലേക്ക്. ശാന്തമായൊഴുകുന്ന മയ്യഴി പുഴ, കേന്ദ്ര ഭരണപ്രദേശമായ മാഹി. മയ്യഴിയുടെ തീരങ്ങളില്‍ നിന്നും കണ്ണുകള്‍ പറിച്ചെടുത്തു തലശ്ശേരി വഴി കണ്ണൂരിലേക്ക്. തെയ്യങ്ങളുടെ രൌദ്രത കൊലയാളികള്‍ ഏറ്റെടുത്ത നഗരം. സന്ധ്യാ നേരത്ത് എല്ലാ വീടുകളുടെയും പൂമുഖത്ത് കൊളുത്തി വെച്ചിരിക്കുന്ന നിലവിളക്കുകള്‍ നമ്മളെ ഏതോ ഗൃഹാതുര സ്മരണകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും. അഴിക്കല്‍ അഴിമുഖതിന്റെ സുന്ദരമായ കാഴ്ച കഴിഞ്ഞാല്‍ ഏഴിമല. നാവിക അക്കാദമിയുടെ ആസ്ഥാനം. ഇനിയങ്ങോട്ട് നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന പുഴകളുടെ വസന്തമാണ്. നീലേശ്വരത്തെ പുഴകളില്‍ നിറയെ തോണികള്‍. വല വീശുന്ന കാഴ്ച അതി മനോഹരം. തുടര്‍ന്ന് പാറകള്‍ സമതലങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്ന വിജനമായ സ്ഥലങ്ങള്‍ പിന്നിട്ടു വീണ്ടും ഭീമനടിയിലേക്ക്.

യാത്രയില്‍ മറയാതെ നില്‍ക്കുന്നത് കേരളത്തിന്റെ അസൂയ തോന്നിപ്പിക്കുന്ന സൗന്ദര്യം. കേരളത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും, തിരുവനന്തപുരം സിറ്റി തൊട്ടു മലപ്പുരതിന്റെയും കണ്ണൂരിന്റെയും ഗ്രാമങ്ങള്‍ വരെ മാറ്റമില്ലാത്തത് ഒന്നിന് മാത്രം. ആകാശം മുട്ടെ ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന മെസ്സിയുടെയും കാകയുടെയും മറ്റു താരങ്ങളുടെയും കൂറ്റന്‍ ചിത്രങ്ങള്‍. രൂപത്തിലും കവിത തുളുമ്പുന്ന വാചകങ്ങളിലും വെല്ലുവിളികളിലും ഒരേ വികാരം. ഇങ്ങനെയുമുണ്ടോ ഒരു ഫുട്ബോള്‍ ഭ്രാന്ത്....?

പ്രശസ്ത സാഹിത്യകാരി മാധവിക്കുട്ടിയുടെ "നീര്‍മാതളം പൂത്ത കാലം" എന്ന കൃതിയില്‍ നിന്നും കുറച്ചു വാചകങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഞാനിതു നിര്‍ത്തട്ടെ.....

"എനിക്ക് വീണ്ടുമൊരു ജന്മം കിട്ടുമെങ്കില്‍ ഞാന്‍ എല്ലാ രാത്രികളിലും നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ കിടന്നു മാത്രം ഉറങ്ങും. മാന്പേടകളും കുതിരകളും നായ്ക്കുട്ടികളും മയിലുകളും വിഹരിക്കുന്ന ഒരു തോട്ടത്തില്‍ ഞാന്‍ താമസിക്കും. വെയില്‍ പൊള്ളുന്ന നിമിഷം വരെ ഞാന്‍ നദിയില്‍ നീന്തുകയും ഒരു മഞ്ചലിലെന്ന പോലെ മലര്‍ന്നു കിടക്കുകയും ചെയ്യും. ഞാന്‍ സുഗന്ധികളായ പൂക്കളുടെ ദലങ്ങളും മാവിന്റെ തളിരും വിരിച്ചു ആ ശയ്യയില്‍ കിടക്കും. എന്‍റെ ശരീരത്തിന്റെ വിയര്‍പ്പിന് വാടിയ പുഷ്പങ്ങളുടെ ഗന്ധമുണ്ടാകും. എന്‍റെ വായിലെ ഉമിനീരിനു കരുകപ്പുല്ലിന്റെ മണവും....."

Tuesday, June 8, 2010

പെയ്യാനും പെയ്യാതിരിക്കാനും.....

അങ്ങിനെ ഈ വര്‍ഷവും അത് സംഭവിച്ചു. നമ്മുടെ കാലാവസ്ഥ പ്രവചിക്കുന്നവരുടെ പ്രവചനം തെറ്റി. (അല്ലെങ്കിലും അതു ശരിയായ ചരിത്രങ്ങള്‍ അപൂര്‍വമാണല്ലോ) എന്തൊക്കെയായിരുന്നു..? ഈ വര്‍ഷം കൃത്യം മെയ്മാസം ഇരുപത്തോന്പതിനു തന്നെ കാലവര്‍ഷം എത്തും..... ആന്ധ്രയിലടിച്ച "ലൈല" ചുഴലിക്കാറ്റു കേരളത്തില്‍ കാലവര്‍ഷം വേഗത്തിലാക്കും..... കാലവര്‍ഷം ലക്ഷദ്വീപില്‍ എത്തി.... അങ്ങിനെ പലതരം അവകാശ വാദങ്ങള്‍.... ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ടാവണം.... ഇന്നും മഴയുടെ ഒരു സൂചന പോലുമില്ല...... നല്ല തെളിഞ്ഞ ആകാശം ..... പഞ്ഞിപോലെ വെളുത്ത മേഘങ്ങള്‍..... ഇനി നമുക്ക് തവളകളുടെ കരച്ചിലിനു കാതോര്‍ക്കാം..... ഇതിലും ഭേദം ആ പാവം ജീവികളാണ്..... കഷ്ടം......